Πέτα με ψηλά στον αέρα!!!

Αφορμή για αυτό το ποστ είναι μία μορφή ακαταστασίας την οποία λατρεύω πραγματικά...Μία ακαταστασία που κάνει τον χώρο να φαίνεται πιο καθαρός και τακτοποιημένος από ποτέ...Είναι το χάος των πεταμένων ρούχων στο πάτωμα δίπλα από το κρεββάτι...Ρούχα που πετιούνται άτσαλα από δω κι από κει για να βρεθούν οι εραστές γυμνοί ο ένας στην αγκαλιά του άλλου...Απαλλαγμένοι από αυτά αφήνονται να κουβεντιάσουν σε μια γλώσσα που κάνει και το πιο καλοστημένο πρόγραμμα επικοινωνίας να χλωμιάζει...Όσο πιο κουβαριασμένα τα ρούχα τόσο πιο μεγάλη η λαχτάρα...Πλέκονται κι αυτά μεταξύ τους να γίνουν ένα όπως οι κάτοχοί τους...Να αιχμαλωτίσουν τις μυρωδιές το ένα από το άλλο έτσι ώστε μετά όταν θα ξαναφορεθούν μία υποψία μυρωδιάς του άλλου κορμιού να έχει βρει καταφύγιο μέσα στις ίνες τους ...να θυμίζει στιγμές έντασης,πάθους...να σε κάνει να θες ακόμα περισσότερο να χαθείς για μία ακόμη φορά μέσα στον άλλο...

Κι είμαστε ακόμα ζωντανοί!!!

Με αφορμή ένα ποστάκι του αγαπητού Βαλίδορου του χιλιοκομματιασμένου παίρνω αμπάριζα και βγαίνω για να παραθέσω τους λόγους που τα ζευγάρια τόσο σαν ενιαίο σύνολο, αλλά και ως ξεχωριστές οντότητες δεν αντέχουν τις περισσότερες φορές την δοκιμασία του στρατού!!!Ξεκινάμε λοιπόν...

• ΑΠΟΣΤΑΣΗ:βρίσκεσαι σε ένα μέρος που μέχρι τώρα είτε αγνοούσες την ύπαρξη του,είτε το γνωρίζεις από εκείνο το μάθημα γεωγραφίας που είχες αναγκαστεί να προσέξεις επειδή ο καθηγητής σε είχε απειλείσει με ωριαία...Όσο μακριά κι αν φτάσει το βλέμμα σου,δεν μπορείς να αντικρίσεις το σπίτι σου...Είσαι μακριά από όλους όσους αγαπάς και φυσικά από εκείνη!!!
• ΚΑΤΑΠΙΕΣΗ:η ζωή σου που μέχρι τώρα εξελίσσοταν σε ένα άλλο επίπεδο τώρα κυλά ανάμεσα σε καθάρισμα ταψιών και απολύμανση τουαλετών...Τα χείλη σου τις περισσότερες φορές κινούνται για να σχηματίσουν την λέξη "ΜΑΛΙΣΤΑ" προκειμένου να ικανοποιήσεις την κάθε παράδοξη διαταγή οποιουδήποτε ανώτερου...Τις ελάχιστες ώρες που βάζεις τα ακουστικά στα αυτιά σου για να μην τους ακούς,όπως τότε στην εφηβεία σου όταν σε κατσάδιαζε η μάνα σου για κάποιο παρατημένο ρούχο,σε παίρνει ο ύπνος στις πρώτες νότες για να σε ξυπνήσει λίγες στιγμές αργότερα ο θαλαμοφύλακας για την επόμενη σκοπιά!!!!
• ΜΟΝΑΞΙΑ:είσαι μόνος,είναι μόνη...κι ας έχει εκείνη την πολυτέλεια να είναι σπίτι της...Δεν έχει εσένα κι αυτό φθάνει...Όλοι τη ρωτάνε τι κάνεις και πως τα περνάς κι εκείνη μηχανικά απαντάει καλά...Σε ποιον να μιλήσει και ποιος να την καταλάβει ρε γαμώτο...Σε ψάχνει ανάμεσα σε χιλιάδες ανθρώπους αλλά το χαμόγελό σου δεν είναι πουθενά για να την καθησυχάσει...Τα βράδια δεν μπορεί να την πάρει ο ύπνος και προσπαθεί να σου κάνει παρέα στις σκοπιές παρόλο που ξέρει πόσο ηλίθιο ακούγεται...
• ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΕΣ ΑΝΑΓΚΕΣ:διότι μπορεί εκείνη να θέλει να κάνει το τηλέφωνο σκουλαρίκι τις ώρες που είσαι εξοδούχος,αλλά εσύ έχεις ανάγκη να πιεις έναν καφέ ή μία μπύρα χωρίς να ακούς κανέναν...Ειδικά όταν το κυριότερο θέμα συζήτησης σας είναι το πόσο πολύ λείπετε ο ένας στον άλλο!!!Θέλεις την ηρεμία σου ενώ το μόνο που κερδίζετε σε κάθε τηλεφώνημα είναι εκείνη να κλαίει γοερά κι εσύ να βρίσκεσαι στη θέση του παρηγορητή...Εσένα ποιος θα σε παρηγορήσει ρε γαμώτο;;;;;
• Η ΠΑΓΙΔΑ:κι εκεί που λες ότι βγήκε επιτέλους η μετάθεση μου και θα είμαι επιτέλους δίπλα στο σπίτι μου πέφτετε τόσο εσύ,όσο και εκείνη στη μεγαλύτερη παγίδα...στο ότι πιστεύετε ότι γύρισε η ζωή στους κανονικούς της ρυθμούς...Εκείνη διαπιστώνει ότι ότι ο καλός της δεν έχει ανάγκη να την βλέπει 25 ώρες το εικοσιτετράωρο κι ότι θέλει να μένει και μόνος του...Μα τόσον καιρό μόνος του δεν ήτανε ρε γαμώτο;;;Μήπως δεν με θέλει πια;;;Μήπως θέλει να χωρίσουμε;;;Γιατί άλλαξε τόσο και δεν μου δίνει σημασία;;;Καταφεύγεις λοιπόν στην γκρίνια με αποτέλεσμα να κάνεις χειρότερα τα πράγματα...Από την άλλη εκείνος έχει ανάγκη από τα πάντα!!!Θέλει να κοιμηθεί στα σεντονάκια του,να φάει σπιτικό φαηγτό,να αράξει στον υπολογιστή του με τις ώρες να ακούει την αγαπημένη του μουσική στην ένταση που γουστάρει...και φυσικά να περάσετε καλά μαζί...Όμως με τις φωνές και τους καυγάδες σε συνδυασμό με τις υπηρεσίες στο στρατόπεδο μόνο αυτό δεν είναι εφικτό...Νεύρα,ένταση και θυμός είναι το σκηνικό μέσα στο οποίο λαμβάνουν χώρα οι μέρες σας...

Ηρεμήστε...Δεν συμβαίνει τίποτε από όλα αυτά!!Ούτε εσύ αγαπητή μου έγινες μία μέγαιρα που δεν ενδιαφέρεται για τις ανάγκες του άλλου,ούτε κι εσύ αδιάφορος και παρτάκιας...Απλώς έχετε κουραστεί κι οι δυο σας πάρα πολύ από όλα αυτά...Συζητήστε με ηρεμία και βρείτε την δική σας χρυσή τομή...Άλλωστε για να είστε ακόμα εδώ κάτι λέει αυτό...Να είστε απόλυτα περήφανοι που τα καταφέρατε...και όλα θα πάνε καλά!!!!Όσο για σας οι οποίοι βρίσκεστε στην αρχή να θυμάστε ότι με το να κλαίτε την μοίρα σας δεν βγαίνει απολύτως τίποτα(κυρίως για τις κοπέλες αυτό)...Ηρεμήστε...Θα είναι σίγουρα δύσκολο,αλλά όχι ακατόρθωτο...Στηρίξτε όσο πιο πολύ μπορείτε τόσο τους αγαπημένους σας,όσο και τους ίδιους σας τους εαυτούς...Πάρτε βαθιά αναπνοή και.....καλό σας ταξίδι!!!!!!!!!!!!!

Υστ:Έστω και καθυστερημένα θα ήθελα να ευχηθώ σε όλους σας χρόνια πολλά,γλυκά και καραμελένια...με υγεία τόσο σωματική,όσο και ψυχική...με ευτυχία...και με ειρήνη στον κόσμο!!!!!!!!!!!!!!!!!Να 'μαστε καλά πάντα ν'ανταμώνουμε και να ξεφαντώνουμε....

Για τον Δημήτρη μου...

Σε σκέφτομαι..Συνέχεια,αέναα και καραμελένια...Επιτέλους ΖΩ!!!Τόσους μήνες κόντεψα να τρελλαθώ Αγάπη μου..Μου έλειπες πάρα μα πάρα πολύ..Ένιωσα πιο πολύ φοβισμένη από ποτέ ότι θα χωρίσουμε...ότι θα σε χάσω και την ίδια στιγμή θα χαθώ κι εγώ στην πιο απύθμενη και σκοτεινή άβυσσο...Ακόμα και που γύρισες συνέχισα να φοβάμαι η ανόητη...Να φοβάμαι ότι όχι δεν μπορεί να είναι όλα καλά...να τέλειωσαν τα βάσανά μας..Μετά από τόσα χρόνια απόστασης δυσκολεύτηκα να πιστέψω ότι τελείωσε...Σε λατρεύω καρδούλα μου...Σε λατρεύω...Προσπάθησα με όλες μου τις δυνάμεις να σε στηρίξω και θα συνεχίσω να προσπαθώ για πάντα!!!Να σου δίνω πάντα λόγους για να είσαι ερωτευμένος μαζί μου όπως είμαι και γω μαζί σου ματάκια μου...Σε κοιτάζω και νιώθω ότι απλά ο Θεός για μένα είσαι εσύ!!!Ήμουν ανόητη τον τελευταίο καιρό...Έπρεπε να το έχω χειριστεί διαφορετικά το όλο θέμα...Όμως Αγάπη μου συγχώρα με...Συγχώρα με μάτια μου γιατί εγώ δεν πρόκειται να με συγχωρήσω ΠΟΤΕ που δεν σε στήριξα ακόμα περισσότερο...'Εσπασες κι έσπασα κι εγώ Αφέντη μου...Τόσα χρόνια μακριά..το τελευταίο μονοπάτι ήταν και το πιο δύσβατο καρδούλα μου....Γεμίσαμε πληγές αλλά τα καταφέραμε ρε γαμώτο...Πέρασα τον εαυτό μου από σαράντα χιλιάδες κύματα ..Πόνεσα πάρα πολύ Δημήτρη μου..Πόνεσα όπως δεν έχω πονέσει ποτέ σε όλη μου τη ζωή...Θέλω να τα ξεχάσω όλα αυτά...Να τα αφήσω πίσω να μην τα θυμάμαι...Δεν μπορώ όταν τα σκέφτομαι πεθαίνω από τη θλίψη...Θα προσπαθήσω να σε στηρίξω τώρα κι ας τελειώνει...Σε καταλαβαίνω που θέλεις να κάνεις ένα σωρό πράγματα...Ανέκαθεν ήσουν και θα είσαι πολυπράγμων άνθρωπος...Έρχονται κάτι ώρες που νευριάζω λιγάκι γιατί έχω ανάγκη να αράξουμε και στο δικό μου περιβάλλον αλλά σε καταλαβαίνω γιατί τόσο καιρό δεν είχες αυτή την πολυτέλεια κι εδώ που τα λέμε ούτε και τώρα την έχεις...Θα κάνω υπομονή ματάκια μου...Με κολακεύει πολύ που έχεις ανάγκη την παρουσία μου...Σκέφτομαι ότι θα μείνουμε μαζί κι επιτέλους θα ζήσουμε όπως θέλουμε πραγματικά!!!!Έρχονται στο μυαλό μου στιγμές όπου εγώ θα δημιουργώ στο βασιλειό μου νόστιμα πιάτα για μας τους δυο κι εσύ θα ασχολείσαι με το να κρατάς αναμμένη την φωτιά στο τζάκι...Στιγμές ηρεμίας όπου κανείς δεν θα φωνάζει..Δεν θα ακούγονται βαριά λόγια σπίτι μας καρδούλα μου...Θα με κλείνεις στην αγκαλιά σου τα βράδια και θα με νανουρίζεις με εκείνη την υπέροχη χροιά της φωνής σου...Θα μου γυρνάς την πλατούλα και θα σε παίρνω αγκαλιτσα για να μην μου κρυώνεις...Δεν υπάρχει ούτε θα υπάρξει ποτέ άλλος άντρας για μένα...Δεν έχεις ιδέα πόσο Σ'ΑΓΑΠΑΩ!!!!!!!!!!!Συγνώμη για όλες αυτές τις στιγμές που σε έπρηξα...Δεν ήξερα πως να το χειριστώ ρε γμτ...Δεν ήξερα...Προσπάθησα όμως...Η σχέση μας δεν είναι μια συνήθεια...Πολύ απλά εγώ δεν έχω ζωή μακριά σου...Δεν ξέρω τι άλλο να γράψω..Θα σου πω μόνο ότι θα σε λατρεύω για μια ολόκληρη ζωή!!!!!

Ο Νοέμβρης σιγά-σιγά φτάνει προς το τέλος του και τα Χριστούγεννα μας γνέφουν συνωμοτικά από την γωνία...Το κρύο γίνεται βαρύτερο προς μεγάλη μου χαρά γιατί προμυνύονται ακόμα περισσότερες αγκαλιές μπροστά στο αναμμένο τζάκι...Λοιπόν επειδή η ατμόσφαιρα σηκώνει κατί άκρως γιορτινό και σοκολατένιο το Σώμα που όχι μόνο χορεύει αλλά μαγειρεύει κιόλας έψαξε και βρήκε την πιο ΣΟΚΟλασμένη συνταγή για σοκολατόπιτα...Την έφτιαξα και ήταν απλώς όνειρο...Σας την παραδίδω κι εύχομαι να την απολαύσετε όπως κι εγώ με πολλέσ αγκαλιές,φιλιά και ταίσμα στο ενδιάμεσο...

ΥΛΙΚΑ

• 250 γρ βιτάμ
• 1 φλυτζάνι του τσαγιού αλεύρι(κοσκινισμένο)
• 1 φλυτζάνι του τσαγιού ζάχαρη
• 5 αυγά
• 500 γρ σοκολάτα γάλακτος
• 100 γρ κουβερτούρα
• 1 φλυτζάνι του τσαγιού κρέμα γάλακτος

ΕΚΤΕΛΕΣΗ

Χτυπάμε τα αυγά με τη ζάχαρη να ενωθούν καλά,στη συνέχεια προσθέτουμε το βιτάμ και τη σοκολάτα γάλακτος αφού την έχουμε λιώσει.Χτυπάμε καλά για να ενωθούν και στη συνέχεια προσθέτουμε και το αλεύρι...Βάζουμε το μείγμα μας σε βουτυρωμένο στρογγυλό ταψί με διάμετρο περίπου 32 και ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο στους 180 για 20 λεπτά περίπου ανάλογα με το φούρνο..

Μόλις ψηθεί,την χαράζουμε και σε ένα κατσαρολάκι ζεσταίνουμε τη κρέμα γάλακτος και μόλις ζεσταθεί ρίχνουμε την κουβερτούρα και ανακατεύουμε να λιώσει....Περιχύνουμε την πίτα μας και την αφήνουμε να πιει το γλάσο που μόλις φτιάξαμε...Κι είναι έτοιμη!!!Καλύτερα στο γλάσο να χρησιμοποιήσετε κουβερτούρα γάλακτος που κυκλοφορεί τώρα στα Σούπερ Μάρκετ...

Την υπέροχη αυτή συνταγή την βρήκα στο <<Συνταγές της Παρέας >>και θα ήθελα να ευχαριστήσω αυτά τα παιδιά για τις υπέροχες συνταγές τους...Φτιάξτε τη και θα με θυμηθείτε...κι αν όντως ισχύει ότι ο έρωτας περνάει από το στομάχι είμαι σίγουρη ότι ο καλός μου με ξαναερωτεύτηκε!!!χεχε!!!

...Σαλπάρουμε...

Νιώθω ότι επέστρεψα..Ακριβώς επειδή επέστρεψες εσύ...Τόσο καιρό δεν ζούσα...Έβλεπα τα πάντα μέσα από μια βαριά κουρτίνα...Μια κουρτίνα που όλα τα παραμόρφωνε σε τρομερά άσχημο βαθμό...
Ένιωσα πιο μόνη από ποτέ..Άρχισα να πιστεύω ότι είσαι ένα τέλειο δημιούργημα της φαντασίας μου...Ένα πλάσμα μυθικό που κατοικεί στα ονειρά μου...Οι στιγμές μας μακρινό παρελθόν...Ένα παρελθόν χρωματιστό κι αέναα χαρούμενο...Μετά σκοτάδι...Βαρύ,πυκνό κι αδιαπέραστο σκοτάδι...Ένα τούνελ μακρύ κι απροσπέλαστο...Το μυαλό να παίρνει επικίνδυνες στροφές...
Σ'αγαπάω πιο πολύ από την ζωή μου..Ώρες ώρες νιώθω ότι δεν έχεις έρθει...ότι θα ξυπνήσω και θα είμαι πάλι μόνη χωρίς εσένα...

Σου ζητάω να μου μιλάς για να βυθίζομαι στη ζεστή χροιά της φωνής σου...Νιώθω ότι σε ερωτεύομαι από την αρχή, ακόμα πιο δυνατά...

Ψεκάστε,σκουπίστε,τελειώσατε!!!!

Το σώμα επέστρεψε στον μπλογκόκοσμο γεμάτο χαρά και υποσχέθηκε πάνω από όλα στον εαυτό του να γράφει πιο συχνά...Για του λόγου το αληθές λοιπόν παίρνω αμπάριζα και βγαίνω,αμπεμπαμπλόμ του κειθεμπλόμ μπλιμ μπλομ και ούτω καθεξής και ξεκινάω...
Χθες το απόγευμα καθώς ετοιμαζόμουν να βγω, σκόνταψα πάνω στην ανοιχτή τηλεόραση..έψαχνα το τηλεχειριστήριο για να την κλείσω όταν είδα την συγκεκριμένη διαφήμιση..Μια ωραία γυναίκα κατόρθωσε να ετοιμαστεί μόλις(ω του θαύματος)σε 5 λεπτά με την θαυματουργή λακ γνωστής εταιρείας καλλυντικών...Και όχι μόνο έλυσε το στγκεκριμένο μείζον πρόβλημα αλλά σας πληροφορώ ότι το μότο της διαφήμισης ήταν ότι τώρα όλα είναι δυνατά όπως το να βρεις τον τέλειο άντρα και να τον κρατήσεις για πάντα δικό σου...Και όλα αυτά μόλις με μία λακ...Α ρε κατακαημένη Γεωργία Βασιλειάδου που παιδευόσουν με τις γλάστρες για να τσακώσεις τους γαμπρούς...Ή εσύ Κατινάκι μου από τις Μάγισσες της Σμύρνης που έτρεχες στους γυαλούς για να μελετήσεις το Κοράνι και να φτιάξεις τα λιώματα και τα μπουγιούμια...Τώρα η τεχνολογία έχει προχωρήσει..με μία λακ αλλά και με άλλα θαυματουργά επιτεύγματα όπως κραγιόν,μολύβια ματιών,τσάντες και παπούτσια ,η κάθε γυναίκα μπορεί να παντρευτεί τον εκλεκτό της καρδιάς της...
Η ίδια ακριβώς κατάσταση ισχύει και για τους εκπρόσωπους του άλλου φύλου...After shaves,κολώνιες,αποσμητικά,γρήγορα αυτοκίνητα και ακριβά πουκάμισα βρίσκονται καθημερινά στην υπηρεσία του σύγχρονου άντρα προκειμένου να κατακτήσει την γυναίκα των ονείρων του και κατά συνέπεια την εκτίμηση των γύρω του ...
Τι γίνεται ρε παιδιά;;;Γιατί μας παρουσιάζουν σαν ελαφρόμυαλα όντα χωρίς προσωπικότητα;;;Γιατί τα μόνα βιβλία που διαφημίζουν είναι κάτι άνοστα σύγχρονα άρλεκιν και τα φιρμάτα μαγαζιά της παραλιακής;;;Αυτός είναι ο σύγχρονος τρόπος ζωής;;;Να είμαστε εντυπωσιακοί και να διασκεδάζουμε όλοι μαζί σωριδόν;;;Μία μεταγενέστερη άποψη εφάμιλλη του ότι φάμε,ότι πιούμε κι ότι αρπάξει ο κώλος μας;;;Αυτοί είμαστε ρε γαμώτο;;;Μία μόδα είναι ο χαρακτήρας μας;;;Σίγουρα όλοι μας θέλουμε να αρέσουμε στον σύντροφό μας,προσωπικά είμαι πάρα πολύ κοκκέτα αλλά δεν κινείται η ζωή μου γύρω από έναν καθρέφτη, ούτε και κάθε πρωί βγαίνω από το σπίτι σαν να πρόκειται να πάω σε δεξίωση...
Δεν ξέρω ίσως να το βλέπω λάθος εγώ τελικά..ίσως να είμαι εγώ πολύ ρομαντική...αλλά τουλάχιστον θέλω να πιστεύω ότι δεν περιμένω καμία λακ για να με μεταμορφώσει σε είδωλο του sex,ούτε στήνομαι ώρες σε ένα κλαμπ με ένα ποτό στο χέρι προσποιούμενη ότι διασκεδάζω όσο ποτέ στη ζωή μου...Πηγαίνω στα κουτούκια μου κι αράζω να πιω το κρασάκι μου ήρεμα κι ανθρώπινα...Το θέμα είναι να ζεις όπως θέλεις εσύ κι όχι όπως σου επιβάλλει το κάθε σαχλό μέσο ενημέρωσης!!!Αν γουστάρεις τα μπουζούκια ναι να πας!!!Αλλά να το θες εσύ πραγματικά κι όχι να ακολουθείς το κοπάδι...

Όπως πολύ σωστά έχει πει ο Balidor το lifestyle είναι μοναδικό..Σε κάνει από μηδενικό νούμερο...

Εύχομαι να αλλάξουν όλα αυτά..Να ΄κάνουμε πράγματα που πραγματικά τα γουστάρουμε και μέσα από αυτά να γινόμστε καλύτεροι και πάντα να ανταμώνουμε και να ξεφαντώνουμε...

Σας φιλώ και καλό μας μήνα...

Άγιος ο έρωτας...

Ξεροί καημοί και νερό θαλασσινό
το σώμα σου κόλλησε στο σώμα μου
με τον πανσέληνο πόνο του χειμώνα.
Ακούς νερά που χύνονται στα μέσα των ποδιών σου
Ανάμεσα στα όνειρα σπαράζει η ζωή μας,
ανάμεσα στα όστρακα παφλάζει η καρδιά μας


Άγιος ο Έρωτας, άγιος καημός
δικός μου και ο Αύγουστος
με τις μεγάλες μνήμες.
λέω μάτια μου κι αστράφτει κεραυνός
θέλω θάλασσα κι ανοίγει ουρανός.


Πάνω από την θάλασσα, στη μεριά του ανέμου
στα μαύρα ντύνεσαι κι ανοίγεις το σκοτάδι
σηκώνεις τα άστρα σε χορό
και το κορμί μου σ' άγριο ποτάμι.


Άγιος ο Έρωτας, άγιος καημός
δικός μου και ο Αύγουστος με τις μεγάλες μνήμες.
λέω μάτια μου κι αστράφτει κεραυνός
θέλω θάλασσα κι ανοίγει ουρανός!!!!

Για σένα...