ΣΤΑ ΕΙΠΑ ΟΛΑ...

Έχω δυόμιση μήνες να σε δω..Να καθραφτιστώ στη καστανή λίμνη των ματιών σου..Να με κλείσεις στην αγκαλιά σου και να νιώσω ότι τίποτα δεν μπορεί να πάει στραβά...Να αγγίξεις με τα χείλη σου τα δικά μου χαριζοντάς μου τη μεγαλύτερη χαρά...
Θέλω να κάνουμε όλα αυτά που κάναμε μαζί..Ξενύχτια σε ροκάδικα και κουτούκια μέχρι το πρωί..Βόλτες σε καφετέριες,θέατρα και σινεμά...Δεν μπορώ άλλο μόνη μου...Δεν μπορώ μου λείπεις πάρα πολύ...κοιτάω τις φωτογραφίες σου κι η απουσία σου με καίει σαν πυρωμένο σίδερο...Σε είδα χθες στην κάμερα και πόναγα τόσο που δεν μπορούσα να σ'αγγίξω...Να αγγίξω τα μαγουλάκια σου,να σε φιλήσω,να σε προστατεύσω με τα δυο μου χέρια για να μην μου κρυώνεις...να σε πάρω αγκαλιά για να μην μου βλέπεις άσχημα όνειρα...Τόσο καιρό χώρια κι όμως ούτε για μια στιγμή δεν μπόρεσα να φανταστώ τη ζωή μου χωρίς εσένα!!!Σε περιμένω με τη μεγαλύτερη προσμονή που μπορεί να νιώσει ο άνθρωπος!!!Σε περιμένω για να φτιάξουμε ένα παραμύθι που δεν θα έχει τέλος!!!Δεν με νοιάζει αν με πουν ρομαντική κι ηλίθια που πιστεύω στον αιώνιο έρωτα!!!ΟΧΙ ΔΕΝ ΜΕ ΝΟΙΑΖΕΙ ΡΕ ΓΑΜΩΤΟ!!!!Γιατί μόνο εγώ κι εσύ ξέρουμε τρία χρόνια τώρα στην απόσταση πως περιμένουμε ο ένας τον άλλο!!!!Φοβάμαι τόσο πολύ να μην μου πάθεις τίποτα!!!Έρχονται κάτι τρομερές ώρες που φοβάμαι ότι δεν θα είμαστε ερωτευμένοι όταν θα γυρίσεις σε λίγο καιρό!!!Αλλά μετά σκέφτομαι τα μάτια σου και τα δακρυά μου με πείθουν ότι δεν θα είναι έτσι!!!Τόσο καιρό είμαι μόνη μου και προσπαθώ να μην μιλάω πολύ σε άλλους παρά μόνο σε σένα για όλα αυτά!!!Αλλά δεν μπορώ έσπασα!!!Σε χρειάζομαι δίπλα μου πιο πολύ από κάθε φορά!!!Δεν μπορώ σε σκέφτομαι συνέχεια αγάπη μου!!!Δεν μπορώ να σκεφτώ τίποτα άλλο εκτός από σένα!!!Κοιμάμαι και ξυπνάω με το όνομα σου στα χείλη μου...Είσαι συνέχεια μέσα στο μυαλό μου!!!Έφυγες καλοκαίρι κι έχει έρθει το φθινόπωρο κι εσύ το κρύο δεν το αντέχεις καρδούλα μου!!!!Κι εγώ δεν μπορώ να κάνω τίποτα για να σε ζεστάνω ρε γαμώτο τίποτα!!!!!!Είμαι καθηλωμένη εδώ πέρα και δεν μπορώ να κάνω τίποτα!!!Ξέρω ότι τα βασανά μας σε λίγο καιρό θα τελειώσουν και μόνο γι'αυτό ζω κι αναπνέω ακόμη!!!!Απλά έσπασα, δεν μπορώ άλλο θέλω αγκαλιά ρε γαμώτο!!!Θέλω να σου μαγειρέψω,να σε περιποιηθώ!!!Να σου κάνω όλα τα χατίρια,να είμαι σκλάβα σου παντοτινή κι εσύ αφέντης και διαφεντευτής του είναι μου!!!!Στα χέρια σου γίνομαι υγρό στοιχείο..Παίρνω το σχήμα που θα μου δώσεις εσύ κι όχι επειδή είμαι ένα άβουλο πλάσμα χωρίς προσωπικότητα, αλλά επειδή γινόμαστε ένα!!!Ένα νόμισμα με δύο όψεις που η μία συμπληρώνει την άλλη...Κανείς δεν μπορεί να με καταλάβει καλύτερα από σένα,κανείς δεν μπορεί να με νιώσει πιο πολύ από σένα!!!Δεν νιώθω καλά χωρίς εσένα...Θέλω να γυρίσεις να κάνουμε τον κόσμο όμορφο μάτια μου χρυσαφένια!!!Ακόμα και τις ώρες που τσακωνόμαστε
όπως έχεις πει, είμαστε ζευγάρι που αγαπιέται κι αγαπιέται πολύ μάτια μου!!!!Πάρα μα πάρα πολύ...Δεν μπορώ να αντικρίσω το κόσμο όταν δεν είσαι δίπλα μου γιατί πολύ απλά ο κόσμος μου είσαι εσύ!!!
Δεν ξέρω τι άλλο να σου γράψω..Τι άλλο να σου πω...Τα υπόλοιπα θα σου τα πουν τα μάτια μου κι οι πράξεις μου!!!Είμαι δική σου για πάντα!!!


ΥΣΤ:Ευχαριστώ όλους σας όσους θα το διαβάσετε προκαταβολικά για την ανοχή στο ξέσπασμά μου...Το ξέρω ότι σας έχω συνηθίσει σε αισιόδοξα κείμενα,αλλά είμαι άνθρωπος κι ήθελα να τα βγάλω από μέσα μου και να τα μοιραστώ μαζί σας!!!Να περνάτε καλά και καλή βδομάδα μας!!!

...ΝΟ COMMENTS!!!!!!!!!

Λένε ότι μία εικόνα ισούται με χίλιες λέξεις...Στην περίπτωση της εν λόγω εικόνας... αντικατοπτρίζονται ολόκληρα δοκίμια...Δεν θα πω τίποτε άλλο...Απλά και μόνο το εξής:καλός ο τεχνολογικός οργασμός αλλά μηπώς είναι ο μοναδικός που υπάρχει στα περισσότερα σπίτια;;;;;;;;Για σκεφτείτε το.....

ΑΓΙΑ ΝΟΣΤΑΛΓΙΑ...

Θα σε περιμένω για όσο χρειαστεί..Γιατί εσύ είσαι ο αέρας που μου δίνει ζωή...Χωρίς εσένα δεν υπάρχω...Δεν ζω...Σ'ευχαριστώ για όλα αυτά τα υπέροχα συναισθήματα που μου χαρίζεις...Για όλες αυτές τις μαγικές στιγμές...Να κοιμάσαι ήσυχος αφέντη μου...Η σκέψη μου σε προστατεύει από κάθε κακό...Σε περιμένω για να κάνουμε το κόσμο παραμύθι...Το δικό μας παραμύθι...

<<Πείτε στην ευγένεια ακόμα την ψάχνω...>>

Ίσως να το έχετε παρατηρήσει κι εσείς...Η ευγένεια τείνει να γίνει σαν το τέρας του Λόχνες...Να έχουν ακούσει όλοι γι'αυτήν αλλά κανείς να μην την έχει συναντήσει προσωπικά...Τι θέλω να πω γι'αυτό;;;Παίρνω αμπάριζα και βγαίνω λοιπόν για να σας εξηγήσω...
Από το πρωί που θα ξεκινήσεις την ημέρα σου θα βρεις ελάχιστους ανθρώπους που να έχουν την θέληση να σε εξυπηρετήσουν ή έστω να σε αντιμετωπίσουν με την ελάχιστα δυνατή καλή διάθεση..Αντιθέτως όλοι είναι στο κόσμο τους,λες κι είναι οι μόνοι που έχουν προβλήματα,και σου απευθύνουν το λόγο το λιγότερο με αγένεια...Μπαίνεις για παράδειγμα σε ένα ταξί να πας στην δουλειά σου...Κάθεσαι στο κάθισμα και λες με χαμόγελο:Καλημέρα και καλή εβδομάδα...κι ο άλλος δεν σου απαντάει καν και μετά από κανά δυο λεπτά σου πετάει ένα ξερό καλημέρα λες και θα φορολογηθεί αν το πει με καλή διάθεση...Πας στη δουλειά σου κι ενώ είσαι πρόθυμος για καθετί προκειμένου να εξυπηρετήσεις τον οποιοδήποτε εκείνος να σου μιλάει αγενέστατα...Πας να πεις το πρόβλημά σου σε κάποιον και τελικά πριν τελειώσεις καταλήγεις όχι μόνο να μην έχεις βρει λύση αλλά να ακούς το πρόβλημα του άλλου που σε έχει διακόψει...Κι ερωτώ γιατί τέτοια συμπεριφορά ρε παιδιά;;;
Δεν είμαι από τους ανθρώπους που είναι μόνιμα μέσα στη τρελλή χαρά..Αλλά τουλάχιστον προσπαθώ να είμαι ευγενική όταν μου λένε μια καλημέρα και να ανταποδίδω...Πώς έχουμε καταντήσει έτσι;;;Δηλαδή όποιος έχει ένα πρόβλημα πρέπει να κλείνετε στο καβούκι του και να απομονώνεται;;;Ωραίες ανθρώπινες σχέσεις έχουμε και σε ωραίο κόσμο θα μεγαλώσουμε τα παιδιά μας...
Την επόμενη φορά που κάποιος θα σας μιλήσει άσχημα απλά χαμογελάστε και φύγετε...Γιατί πολύ απλά εκείνος εξευτελίζεται κι όχι εσείς...Τώρα αν εσύ που διαβάζεις αυτές τις γραμμές είσαι από την αντίπερα όχθη απλά θυμήσου ότι προβλήματα έχουμε όλοι μας αλλά δεν φερόμαστε έτσι...Όταν νιώσεις πως έχεις νεύρα πάρε τον χρόνο σου,ηρέμησε και μετά επικοινώνησε με όποιον θέλεις...Σε μένα τουλάχιστον πιάνει τις περισσότερες φορές...Τουλάχιστον προσπαθώ...
Και να θυμάστε,,Δεν φορολογείστε για μια καλή κουβέντα που θα πείτε...Χαμογελάστε...Η ζωή είναι ωραία και τα προβλήματα έχουν πάντα την σημασία που εμείς θα τους δώσουμε...

Τα σέβη μου...

Απλά ένα ευχαριστώ.....

Θέλω να αφιερώσω το τραγουδάκι που ακολουθεί στον άνθρωπό, που χωρίς υπερβολές ότι είμαι αλλά και αυτά που ευελπιστώ πως θα γίνω κάποια στιγμή τα χρωστώ σ'εκείνον...Θέλω να του πω ευχαριστώ για όλα,που είναι δίπλα μου ουσιαστικά παρά την χιλιομετρική μας απόσταση και να του ευχηθώ καλό κουράγιο με μένα που έμπλεξε...Α!!!και για να σας προλάβω...Δεν έχουμε επέτειο..Απλά ήθελα να του δείξω την αγάπη μου και το πόσο μου λείπει...Το τραγουδάκι είναι ένα απο τα αγαπημένα μας και είναι του Θανάση Παπακωνσταντίνου απο τον καινούργιο του δίσκο...Είναι η ιστορία του Φορτίνο Σαμάνο που καπνίζει το τελευταίο του τσιγάρο πριν να εκτελεστεί...


Ο Φορτίνο Σαμάνο καπνίζει και σκέφτεται:
«Είμ' ό,τι δεν έζησα. Είμαι η βροχή που θα 'ρθει
να δροσίσει άγνωστων γυναικών το κορμί.
Βράδυ, στα κρεβάτια τους, θα στενάζουν ξαναμμένες:
«Ποιος Σαμάνος έφερε τούτη τη βροχή;»
Ο στρατιώτης με τ' όπλο σημαδεύει και σκέφτεται:
«Με μια κίνηση απλή θα του κλέψω ό,τι έχει ζήσει.
Είμαι ένας μικρός θεός, είμ' ένα στοιχειό.
Πάνω από το αίμα του, αύριο εδώ, την ίδια ώρα,
ερπετά θα σέρνονται, όπως κάνω κι εγώ».
Το τελευταίο τσιγάρο κι εκείνο σκέφτεται:
«Θα γίνω γέλιο να κρυφτώ σε παιδιά που ξεφαντώνουν.
Ο καιρός θα χάνεται, ώσπου κάποιο απ' αυτά
θα φωνάξει liberta! Kι όπως θα κοιτάει τις κάννες,
θα βρεθώ στα χείλη του σαν τσιγάρο ξανά».


Έχω ακόμη μέσα στα μάτια μου εσένα να κινείσαι με τον ρυθμό της μουσικής με βλέμμα γλυκό και με χαμόγελο στα χείλη...Μην μου αλλάξεις ποτέ...Για κανέναν λόγο..Μείνε έτσι ρομαντικός κι ιδεολόγος κι έλα να κάνουμε τον κόσμο παραμύθι...Σ'ευχαριστώ για όλα...

ΥΣΤ:Μην περιμένετε επετείους και γιορτές για να δείξετε στον άλλο ότι τον αγαπάτε και τον νοιάζεστε..Κάντε του εκπλήξεις σε άσχετες φαινομενικά στιγμές και μην περιμένετε τον Άγιο Βαλεντίνο ή την Αγία Πουλχερία για να εκφραστείτε...Η αγάπη κι ο έρωτας είναι δώρα...Ας διατηρήσουμε την φλόγα αναμμένη...

Αυτά...Να είστε καλά και να εκφράζεστε...

Όοοοοοοοοοοοοοτι να 'ναι....

Το σώμα επέστρεψε παιχνιδοχορευτιάρικο κι έχει όρεξη για πλάκες κι οτινανιστικές κουβέντες...Για του λόγου το αληθές λοιπόν θέλω να αφιερώσω τα παρακάτω στιχάκια που, γεννήθηκαν στο μυαλό μου σήμερα το πρωί καθώς περίμενα στην ουρά για να πληρώσω τον λογαριασμό του ΟΤΕ,στο πιο ξεχωριστό κομμάτι μου που πάντα με κάνει να γελάω με το έξυπνο κι αστείρευτο χιούμορ του...Ιδού λοιπόν τι είπε ο ποιητής...

Είσαι το φεγγάρι
κι εγώ είμαι ο ήλιος
είσαι το γαλόπουλο
κι εγώ ο Μπαρμπα-Μπίλιος....

Εγώ είμαι το σκαθάρι
κι εσύ είσαι το τέζα
είμαι η πατάτα
κι εσύ είσαι η φριτέζα

Εσύ είσαι ο Ταρζάν
κι εγώ είμαι η τσίτα
εσύ είσαι ο γύρος
κι εγώ είμαι η πίτα

Εσύ είσαι το τσίπουρο
κι εγώ είμαι ο μεζές
εσύ είσαι η πόρτα
κι εγώ ο μεντεσές....

Ναι ξέρω ότι είναι εντελώς καμμένα...αλλά τι να κάνουμε...

χιχι

Σας διαβάζω όλους συχνά...Δεν σας ξεχνάω....

Φιλιά σε όλους...

ΜΙΛΑ ΡΕ! ! !

Ξέρω ότι τις τελευταίες μέρες έχω χαθεί...Παραπάνω από μερικές μέρες ίσως…Όμως τα γεγονότα που συνέβησαν και για να είμαι ακριβής ακόμα συνεχίζουν να συμβαίνουν δεν μου άφησαν περιθώριο για να μπορέσω να συνεχίσω τις ιστορίες των Κτελ Θεσσαλίας…Είχα σκοπό να συνεχίσω αλλά με αφορμή τα γεγονότα που σας προανέφερα θέλω να μοιραστώ μαζί σας κάποιες σκέψεις μου…

Τον τελευταίο καιρό όλα τα ζευγάρια που ξέρω είτε χωρίζουν είτε έχουν προβλήματα…Δεν μπορώ να καταλάβω για ποιο λόγο οι άνθρωποι δεν μιλάνε πια ο ένας στον άλλο.. Παρατηρώ ότι έχουν ανοίξει ένα μέτωπο το οποίο μαίνεται μέρα-νύχτα χωρίς να ξέρουν καν ποιος είναι ο θύτης και ποιος το θύμα…Αν και υποπτεύομαι ότι οι ρόλοι εναλλάσσονται…Όλοι έχουν παράπονα αλλά κανείς δεν μπαίνει στο κόπο να τα εξηγήσει στον άλλο…Απλά απαιτούν ο άλλος να τους καταλάβει ως διά μαγείας…Και υπάρχει κι η περίπτωση του να μιλάς κι ο άλλος να σε συνδέει με οποιαδήποτε εξωτική χώρα επιθυμεί ο ίδιος μόνο και μόνο γιατί έχει βολευτεί σε μία κατάσταση και αρνείται να χάσει τη βολή του…Επιμένει λοιπόν στον στρουθοκαμηλισμό του με αποτέλεσμα εσύ στο τέλος που έχεις το πρόβλημα να τα παρατάς και να αναζητάς τη χαρά αλλού…Και μετά λένε και απορούν γιατί οι ανθρώπινες σχέσεις πάνε κατά διαόλου…Μα πώς να πάνε καλά όταν όλοι αρνούνται να ακούσουν…Αλλά να ακούσουν πραγματικά…όχι έτσι για το θεαθήναι…

Μάθετε επιτέλους να συζητάτε…Έχετε καταντήσει τη μεγαλύτερη χαρά της ζωής, τον έρωτα, πεδίο μάχης με τραγικές και παράπλευρες απώλειες…Ας βάλουμε επιτέλους πάνω από όλα την αγάπη και την επιθυμία να κάνουμε τον άλλο ευτυχισμένο.. κι αν καυγαδίσουμε ας κάτσουμε με ένα ποτήρι κρασί να τα πούμε σαν άνθρωποι κι όχι σαν ορκισμένοι εχθροί…

Δεν τα κάνω όλα σωστά αυτό είναι το μόνο σίγουρο.. ΑΛΛΑ τουλάχιστον ΠΡΟΣΠΑΘΩ! ! !Μπούχτισα πια…θέλω να ακούσω ένα ευχάριστο νέο, να δω ανθρώπους να αγωνίζονται ο ένας για τον άλλο…να μην θεωρεί τον έρωτά του δεδομένο…γιατί τίποτα δεν είναι δεδομένο φίλοι μου...Βαρέθηκα να ακούω άσχημα μαντάτα…

Συγνώμη αν ξεσπάθωσα…Συνεχίζω να χορεύω κι εύχομαι να σας παρασύρω όλους στο χορό μου…Δεν σας ξεχνάω…

Να προσέχετε και να…ΜΙΛΑΤΕ!!!